Εξουσία: μια έννοια που βρίθει από ιστορικά παραδείγματα και προσωπικές εμπειρίες.
Εννοια πολύπλοκη, πολυτάραχη, πολυπολιτισμική, πολύ-διαπλεκόμενη δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά την ανθρώπινη τάση να ελέγξει τις συνθήκες ζωής αλλά κυρίως τους άλλους ανθρώπους, συχνά με πανέξυπνα επιχειρήματα ή ένα επικοινωνιακό λόγο που άλλα λέει και άλλα εννοεί. Και τότε μιλάμε για χειρισμούς και χειριστικά άτομα που θέλουν να οδηγήσουν τις καταστάσεις ή να κατοχυρώσουν δικαιώματα που ουσιαστικά δεν έχουν.
Ολοι αναγνωρίζουμε την εξουσία, όταν προέρχεται από… άλλους. Συνοδεύεται το λιγότερο από μια αίσθηση ενόχλησης, φτάνοντας τα όρια του εγκλωβισμού και της απελπισίας. Ποτέ το συνοδό της συναίσθημα δεν είναι η αγάπη, η φιλία, η συντροφικότητα, η επαφή, η ζεστασιά, ο σεβασμός.
Για την δική μας άσκηση εξουσίας… ελάχιστα θέλουμε να γνωρίζουμε γιατί απλά δεν θέλουμε να το δούμε, κι ας βλέπουμε κάποιον άλλο να μας κοιτά με αμηχανία ή ακόμα και απόγνωση, κι ας τον βλέπουμε να χάνει την δικαιωματική του θέση αξιοπρέπειας. Καταφεύγοντας συχνά σε εκλογικεύσεις, αποδίδουμε την ευθύνη στον όποιο άλλο που «μας έφερε σ΄αυτή την κατάσταση», θεωρούμε αδικαιολόγητο τον θυμό του.
Εννοια πολύπλοκη, πολυτάραχη, πολυπολιτισμική, πολύ-διαπλεκόμενη δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά την ανθρώπινη τάση να ελέγξει τις συνθήκες ζωής αλλά κυρίως τους άλλους ανθρώπους, συχνά με πανέξυπνα επιχειρήματα ή ένα επικοινωνιακό λόγο που άλλα λέει και άλλα εννοεί. Και τότε μιλάμε για χειρισμούς και χειριστικά άτομα που θέλουν να οδηγήσουν τις καταστάσεις ή να κατοχυρώσουν δικαιώματα που ουσιαστικά δεν έχουν.
Ολοι αναγνωρίζουμε την εξουσία, όταν προέρχεται από… άλλους. Συνοδεύεται το λιγότερο από μια αίσθηση ενόχλησης, φτάνοντας τα όρια του εγκλωβισμού και της απελπισίας. Ποτέ το συνοδό της συναίσθημα δεν είναι η αγάπη, η φιλία, η συντροφικότητα, η επαφή, η ζεστασιά, ο σεβασμός.
Για την δική μας άσκηση εξουσίας… ελάχιστα θέλουμε να γνωρίζουμε γιατί απλά δεν θέλουμε να το δούμε, κι ας βλέπουμε κάποιον άλλο να μας κοιτά με αμηχανία ή ακόμα και απόγνωση, κι ας τον βλέπουμε να χάνει την δικαιωματική του θέση αξιοπρέπειας. Καταφεύγοντας συχνά σε εκλογικεύσεις, αποδίδουμε την ευθύνη στον όποιο άλλο που «μας έφερε σ΄αυτή την κατάσταση», θεωρούμε αδικαιολόγητο τον θυμό του.
